N A P

'Nieuw Amsterdam Park (N A P ) - Vertrouwde subculturen' is een door RAAAF zelf geïnitieerd, meerjarig onderzoeksproject naar de bijdrage die architectuur kan leveren aan het publiek domein en sociale weefsel van de stad. Het wordt financieel ondersteund door de Nederlandse Organisatie voor Wetenschappelijk Onderzoek (NWO) middels een “Veni-grant” voor Erik Rietveld (Harvard University).


In dit project komen recente inzichten uit de cognitieve wetenschappen, filosofie en architectonisch ontwerpend onderzoek samen. We stellen enkele theoretische vragen die belangrijk zijn voor een beter begrip van onze alledaagse leefomgeving: De Nederlandse overheid besteedt veel geld aan het vergroten van sociale cohesie, maar wat is sociale cohesie eigenlijk? Hoe kunnen vreemden (mensen uit andere sociaal-culturele groepen) “vertrouwde vreemden” worden? Zijn er in de cognitieve en affectieve (neuro)wetenschappen nieuwe inzichten die kunnen worden vertaald naar ruimtelijke interventies die voorwaarden te scheppen voor het opbouwen van vertrouwdheid met vreemden? Deze wetenschappelijke en filosofische inzichten worden geïntegreerd in een ontwerp voor een tijdelijk drijvend park in het IJ, een vervolg op ons project "Nieuw Amsterdams Park" (ontwerp: RAAAF | Atelier de Lyon). Dit is een ontwerpend manifest voor nieuw Amsterdams publiek domein op het water.

Het ontwerp neemt een vernieuwend en optimistisch concept van 'vreemden' als uitgangspunt. Door bij het begrijpen van het begrip ‘vreemden’ niet te starten vanuit etnische achtergronden of een simplistisch autochtoon/allochtoon onderscheid, maar vanuit subculturen met gedeelde interesses, belangen en flexibele gedragspatronen brengt het ontwerp mensen uit verschillende groepen op een positieve en soepele manier bij elkaar. Onze notie van 'subculturen' is zodanig breed dat iedereen deel uitmaakt van meerdere subculturen. Dezelfde persoon kan dus participeren in praktijken (d.w.z. gedragspatronen) van bijvoorbeeld de subculturen VJ's, Amsterdammers, studenten, parkvoetballers, kunstenaars, carnavalsvierders, hondenbezitters, etc.

Het drijvende, tijdelijke park kent drie typen ruimte: waterstraten en -pleinen, binnenwerelden in duwbakken en paden bovenlangs. Een deel van de parkeenheden (duwbakken) wordt periodiek ingericht voor en door specifieke subculturen. Doorzichten tussen de parkeenheden, paden bovenlangs, en een scala aan veelal eenvoudige maar doeltreffende publieke ontmoetingsplekken en sociale affordances maken het mogelijk om de gewoonten van andere subculturen af te tasten. Omgevingsaspecten (affordances) die mensen uit andere subculturen motiveren kunnen soms ook van pas komen in de eigen praktijk. Door de flexibiliteit van de duwbakken is het park zeer geschikt als publiek domein-proeftuin.


Externe informatie:
>>> The Social Fabric of Everyday Life (EN) (een VENI-subproject van Erik Rietveld, 2009)
>>> Artikel N A P | Vertrouwde Subculturen (rubriek 'Visionair', de Architect, 2010)
>>> Alledaags handelen: Filosofie en landschapsarchitectuur (Tijdschr. voor Humanistiek, 2009)

 

 

·


Concept Trusted Subculures: eigen initiatief RAAAF 

Concept NAP: RAAAF | Atelier de Lyon

Opdrachtgever: gemeente Amstedam

Project ondersteund door: NWO Vernieuwingsimpuls
Tentoonstellingen: NAi, Rotterdam; Lucky Dutch, Moskou; Biennale Sao Paulo
Status: onderzoeksproject 2009 – heden